ای محبوب من

کاش می دانستی  که فرق بین باران بودن و دریا شدن

فقط چند قطره

بیشتر بودن است .

فقط چند قطره ..!

پس برایم همان چند قطره ای    باش که دریا می آفریند

و این است راز عظمت دریا !

با تو گفتم چندی پیش از آنکه بیایی

که در این خانه دل کسی نیست !

آنکه می کوبد به در ، صاحب دلی بود

که سالها پیش از این خانه برفت

چشم من خیره به راهش سالیانی است

که می پیماید راه

اما گویی از این راه

خبر به کنعان می برند !

 خدایا

 به من کمک کن

به زمینی که بر او راه میروم فـــخر نفروشم

و چشمانم را بر آسمانی خیره کن که انتهایی ندارد

و بر عشقی استوار که خود استوار و ماندنی باشد .

 خدایا

 به من کمک کن

 حقیقت آفتاب را پس از غروبش در نیابم

 و بر مهتابت ظلم نکنم که هر دو زاده نوراند و با ظلمت

بیگانه .

یادت هست !

آن شب بهاری  که من  از چشمت چون قطره اشکی فرو افتادم

تا طراوت گونه هایت باشم  و تو زیبا تر از  یک رویا

مغرور و بی پروا  در آستانه  پروازی

که هیچ اعتباری به آن نبود

به کجا !

به کدام مقصد !

 من خوشبختی را چه غریبانه آرزومندت بودم

و تو چه  بی اعتـنا  به سجده های شبانه من

در پی خوشبختی که هیچ وقت ندانستی کجاست پر کشیدی

غافل از آنگه  خوشبختی  همان لحظه هایی بود که در کنارهم  بودیم .